2006/Mar/21

นี้เป็นฟิกที่แต่งนานแล้ว สมัยที่ยังบ้าบารามอสขึ้นสมอง เคยเอาไปลงในเว็บ sun-tree.net มาแล้ว เลยอยากเอามาลงบ้าง ก็หวังว่าจะยังคงมีแฟนๆ หัวโขมยแห่งบารามอสที่หลงเหลือมาอ่านบ้างนะ

ชื่อเรื่อง There youll be

ประเภท ซึ้งกินใจ (จะพยายาม)

ช่วงเวลา หลังเล่มสี่ 5ปีต่อมา

เรื่องย่อ เมื่อครั่นเฟรินกับคาโลกกำลังจะแต่งงาน ขณะที่กำลังจะเสด็จไปร่วมงาน ท่านจ้าวเอวิเดสก็ทรงนึกย้อนถึงราชินีผู้เป็นที่รักผู้ล่วงลับไปแล้ว

ห้าปีผ่านไป เอเดนกับเดมอส ก็อยู่กันอย่างสันติสุข ตามสัญญาของท่านจ้าวเอวิเดสที่ได้ให้ไว้ในสัญญาสงบศึก จนกระทั้งเฟรินกับเพื่อนๆเรียนจบจากโรงเรียนพระราชา ได้มีการตัดสินให้ เจ้าหญิง เฟลิโอน่า เกรเดเวล แห่งบารามอสกับเดมอส อภิเษกสมรสกับ เจ้าชาย คาโล วาเนลบลี แห่งคาโนวาล เพื่อเป็นการทำให้สองประเทศ ปรองดองกันมากขึ้น (เวลาก่อสงครามกันอีกที่ จะได้พออ้างว่าเป็นญาติ ยืดเวลาได้ หุหุ)

ณ วังเดมอส เช้าก่อนออกเดินทางไปเอเดน

เร็วเข้าสิพวกเจ้า เร่งๆมือกันหน่อย เดี่ยวก็ได้ขอขาดหรอก เสียงก่นด่าอย่างไม่ได้ดูตัวเอง คงมาจากใครไปไม่ได้นอกจากเจ้ากวางโกโดมโคมุส ถึงดูพายนอกมันจะน่ารักดี หากแต่นิสัยมันก็น่าเอาบาทากระทืบนัก

โกโดม ไม่ต้องตะโกนขนาดนั่นก็ได้ สุรเสียงของท่านจ้าวเอวิเดส กษัตรแห่งเดมอสตรัสด้วยความรำคาญ ลึกๆในใจท่านก็อยากลดตำแหน่งเจ้ากวางนี้ หากแต่ยังหาโอกาสไม่ได้

ไม่ได้นะกระหม่อม เดี่ยวจะไม่ทันการ เจ้ากวางว่า แล้วต่อว่า เดี่ยวกระหม่อมจะไปดูความเรียบร้อยอีกที แล้วจะมาทูลเสด็จ พระเจ้าค่ะ ก่อนจะเดินด็อกแด็กออกไปจากห้อง

ท่านจ้าวถอนหายใจเฮือก พลางรู้สึกโล่งใจที่เจ้ากวางพูดมากออกไปเสียที วันๆทำเป็นแต่บ่นกับด่าชาวบ้าน แถมบางครั่งก็ยังทำให้ท่านขายหน้าอยู่บ่อยๆ แต่ถ้าขาดมัน ท่านก็คงรู้สึกเหงาน่าดู

ดวงเนตรสีดำขลับมองทอดออกไปนอกน่าต่างอย่างเหมอลอย ก่อนจะตรัสเบาๆว่า จริงสินะ วันนี้เป็นวันสำคัญ

วันนี้เป็นวันที่พระธิดาองค์เดียวของท่านจะแต่งงาน

การที่ลูกสาวจะได้แต่งกับผู้ชายที่ดีและมั่นคง พร้อมที่จะดูแลครอบครัวไปตลอดการ คือสุดยอดความปรารถนาของคนเป็นพ่อเป็นแม่.......

แล้วใจของท่านก็พานหวนไปคิดถึงสตรีอีกนางหนึ่ง สตรีผู้ซึ่งเขายังคอยโหยหาและนึกถึงตลอดเวลา

อลิเซีย.....

สีหน้าของท่านเริ่มแปรเป็นความโศกเศร้า ก่อนจะเอ่ยเบาเป็นเพียงเสียงกระซิบว่า อลิเซีย ลูกสาวของเรากำลังจะแต่งงาน เจ้ารู้หรือเปล่า 

เมื่อเกือบยี่สิบปีก่อน ท่านแพ้สงครามกระดานหมากรุกให้กับสามหมาแห่งเอเดน ด้วยความโกรธและขายหน้า ท่านกะจะสั่งสอนพวกเอเดนให้รู้สำนึก หากแต่ไฮคิงแห่งบารามอสได้ของความเมตตาจากท่านเพื่อนสันติภาพ

ตอนแรกที่ได้ยิน ท่านคิดว่าบุรุษตรงหน้านั่นเสียสติ คิดจะขอความเมตตาจากปีศาจเพื่อสันติภาพ ช่างเป็นเรื่องไร้สาระทั้งเพ

และเพื่อเป็นการตอกหน้า ท่านได้ยื่นข้อเสนอที่จะมอบสันติภาพให้ ถ้าหากไฮคิลแห่งบารามอส ยอมมอบลูกสาวคนเดียวให้ เพื่อแลกกับสันติภาพ

หากแต่ท่านเองต่างหากที่โดนตอกหน้า เมื่อบุรุษตรงหน้ายอมตกลงตามข้อแลกเปลี่ยน

ท่านไม่เคยคิดเลยว่าข้อแลกเปลี่ยนนี้จะนำท่านไปสู่คนที่จะเปลี่ยนท่านไปตลอดการ

ทุกอย่างเรียบแล้วกระหม่อม เชิญเสด็จพระยะค่ะ 

ในขณะที่กำลังทรงมังกรยักษ์เพื่อเดินทางไปคาโนวาล ซึ่งเป็นสถานที่จัดงาน ตัวท่านเองก็ย้อนคิดถึงเหตุการณ์เมื่อยี่สิบกว่าปีก่อน เมื่อครั่งที่ราชินีแห่งเดมอสยังมีชีวิตอยู่

There youll be (Faith Hill)

When I think back on these times
And the dreams we left behind
I'll be glad 'cause I was blessed
To get to have you in my life
When I look back on these days
I'll look and see your face
You were right there for me

เมื่อยี่สิบปีก่อน

ประตูท้องพระโรงเปิดออก พร้อมกับการมาเยือนของเจ้าหญิงอลิเซีย ฟาโรเวล แห่งบารามอส เรียกความสนใจของจ้าวปีศาจเอวิเดส เกรเดเวล ที่ประทับอยู่บนบัลลังก์ กับภาพสตรีที่เห็นเบื่องหน้า

สตรีสาวในวัยต้นยี่สิบร่างเล็กอรชร เรือนผมสีน้ำตาลคลอเคลีย ดวงหน้ารูปไข่ช่างงดงามและอ่อนหวานยิ่งนัก ผิวขาวนวลราวไข่มุก ดวงตาสีน้ำตาลสดใส จะมูกโด่งรั้น ริมฟี่ปากอิ่มสีสด หล่อนช่างเป็นสตรีที่สวยจริงๆ งามจนเล่นเอาจ้าวปีศาจตะลึงไปกับความงามจนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

ท่านจ้าว เป็นอะไรหรือเปล่าพระเจ้าค่ะ เสียงอันแสนน่ารำคาญของเจ้ากวาง เรียกให้สติของท่านกลับมาอยู่ในโลกแห่งความจริงอีกครั่ง

ยินดีต้อนรับสู่วังเดมอส หวังว่าเจ้าจะชอบที่นี้ เอวิเดส กล่าว

ขอบพระทัยฝ่าบาท ถึงแม้เสียงที่ตอบกลับมาจะหวานสักแค่ไหน หากแต่มันก็เต็มไปด้วยความเศร้าและกลัว อย่างที่ไม่สามารถปกปิดได้

ช่างน่าสงสารเจ้าจริงๆ ที่ต้องกลายมาเป็นเครื่องเจริญสัมพันธ์ไมตรี ข้าไม่ค่อยเข้าใจพ่อเจ้าจริงๆ กับอีแต่เพื่อสันติภาพเล็กน้อย ถึงกับยอมเสียสละลูกสาวของตน ท่านว่า

ท่านพ่อทำเพื่อส่วนรวม นางตอบกลับอย่างกล้าหาญ

ส่วนรวมอย่างนั่นหรอ เจ้าคิดดูๆดีสิ เจ้าเป็นลูกของเขาแท้ๆ แต่เขาดันส่งเจ้ามาที่นี้ ที่ๆพ่อคนไหนคงไม่มีวันยอมส่งลูกตัวเองมาแน่ๆ ท่านยังพูดอย่างเหยียดหยามต่อ

หากแต่เจ้าหญิงคนงามก็ตอบกลับอย่างกล้าหาญว่า ไม่ใช่เพราะเขาไม่รัก แต่ความรักของเขามีมากเกินกว่าจะมีไว้เพียงเพื่อข้า ไม่ใช่เขาไม่แคร์ แต่ยังมีคนอีกมากมายที่ต้องการความสนใจจากเขา ไม่ใช่ว่าเขาไม่ห่วง แต่เพราะการปกป้องของเขามีไว้เพื่อทุกชีวิต.... แล้วนั่นคือบุรุษที่ท่านจะไม่มีวันเอาชนะได้

คำพูดตอบกลับเล่นเอาท่านจ้าวปีศาจอึ้งไปเลย

เจ้า....

พลันความสงจำบางอย่างก็แล่นเข้ามาในสมองของจ้าวปีศาจ ก่อนที่จะแย้มพระสรวลอย่างเจ้าเล่ห์นิดๆ

อา เจ้าคือสาวน้อย ผู้มาเถียงข้า ว่ากีฬาโรงเรียนของเจ้า มันเป็นกีฬาเด็กๆในสายตาของข้า ใช่ไหม 

คำกล่าวนั่นเล่นทำเอาเจ้าหญิงอลิเซียตั้งตัวไม่ถูก

เอาเถอะไม่เป็นไร ข้าจะถือว่านั่นเป็นแค่อดีต ข้าไม่อยากให้เรามีเรื่องบาดหมางมากนะ เพราะ..... ก่อนจะพูดต่อด้วยเสียงอันแผ่วเบา แต่ก็พอที่จะให้สตรีผู้ฟังได้ยิน

...... เราคงต้องอยู่ด้วยกันอีกนาน

ถูกต้อง ที่แรกเขาไม่เคยคิดที่จะสนใจนางอย่างจริงๆจังๆเลย คิดแต่ว่านางคือสิ่งของที่พวกเอเดนเอามาแลกกับสันติภาพบ้าบอ อย่างมากก็อาจเป็นแค่ของเล่นชิ้นโปรดในระยะหนึ่งเท่านั่น

แต่เมื่อเวลาผ่านไป สิ่งที่เขารู้สึกกับนางมันก็เปลี่ยนไป นับวันที่ได้ใช่เวลาอยู่กับเธอ ทำให้เขาเกิดความรู้สึกใหม่ขึ้นมา

In my dreams I'll always see you soar above the sky
In my heart there will always be a place for you
For all my life I'll keep a part of you with me
And everywhere I am, there you'll be
(And everywhere I am, there you'll be)

ท่านจ้าว ท่านจ้าว เสียงเรียกของ ราชินีจันทราผู้เป็นน้องทำให้ท่านจ้าวหลุดจากห้วงคิด

เป็นอะไรหรือปล่าเพค่ะ เห็นใจลอยอยู่ตั้งนานแล้ว ราชินีจันทราถามด้วยความเป็นห่วง

ก็ไม่เป็นอะไรหรอก แค่คิดอะไรเพลินๆ ท่านตอบอย่างปัดๆ

คิดถึงท่านพี่อลิเซียใช่ไหมค่ะ นางกล่าวอย่างรู้ทัน

ลูน่า ราชายักษ์เกรเซอร์ว่าเสียงเข้ม

ไม่เป็นไรหนอก ใช่ข้ากำลังคิดถึงอาลิเซียท่านจ้าวว่าพลางกลับไปมองทิวทัศน์อันสวยงามต่อไป

20ปีแล้วหรอ ไวเหมือนโกหก ราชายักษ์รำพึงบ้าง

ถึงข้าจะไม่ชอบพวกมนุษย์นัก แต่ข้าว่าท่านพี่อลิเซียแตกต่าง นางเป็นคนที่พิเศษมาก ราชินีจันทราว่า

ข้าก็ว่าอย่างนั่น ราชายักษ์เห็นด้วย

อย่างว่า มนุษย์ที่เปลี่ยนจิตใจปีศาจได้คงไม่ธรรมดาแน่ๆ นางสรุป ราชาปีศาจ ทำแต่เพียงแค่ยิ้มกับข้อสรุป

ใช่แล้วนางแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่น นางทำให้เขาได้รู้อะไรหลายๆอย่าง เธอทำให้เขารู้สึกแตกต่าง เธอสอนให้เขารู้จักบางสิ่งบางอย่างที่เขาไม่คิดที่จะเข้าใจ......

ความรัก

Well you showed me how to feel
Feel the sky was in my reach
And I always will remember all the strength you gave to me
Your love made me make it through
Oh, I owe so much to you
You were right there for me

แล้วท่านก็นึกย้อนไปถึงเหตุการบางอย่างที่เขาไม่มีวันลืม

คืนนี้เป็นคืนพระจันทร์เต็มดวง ท้องฟ้าช่างปลอดโปร่ง ให้โอกาสเหล่าหมู่ดาวได้ออกมาอวดโฉม มันช่างเป็นคืนที่สวยงามจริงๆ และในตอนนั่นเองท่านจ้าวเอวิเดสก็กำลังเดินเล่นอยู่ในสวนหลวง แล้วอยู่ๆท่านก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง

ร่างบางของสตรีผู้หนึ่งกำลังนั่งอยู่ตรงพุ่มดอกไม้หลากสีสัน ผมสีนำตาลยาวสยายไปกับสายลม มือน้อยกำลังเด็ดดอกไม้สีฟ้าอ่อนราวเกล็ดหิมะ ขึ้นมาสูดดมอย่างชื่นใจ ในขณะนี้แสงจันทร์กำลังส่องกระทบร่างบางอรชรดังแสงรัศมี

ถ้าท่านไม่เคยพบเห็นหญิงผู้นี้มาก่อน ท่านก็คงกำลังคิดว่านางฟ้าจากสวรรค์กำ ลังนั่งชมดอกไม้ในสวนแน่ๆ

ท่านเฝ้ามองร่างนั่นอย่างไม่วางตา ก่อนจะสังเกตอะไรบางอย่างอักครั่ง บนดวงหน้าอ่อนหวานงดงามได้มีหยาดน้ำใสๆไหลลงมาจากดวงตา นางกำลังร้องไห้

แล้วท่านก็ต้องตะลึงอีกครั่งเมื่อได้ยินคำที่หลุดออกมาจากริมฟี่ปากสีกุหลาบของนาง

บาโร..... 

ถึงแม้เสียงนั่นจะไม่ดังไปกว่าเสียงกระซิบ แต่ก็พอที่จะให้บุรุษผู้ยืนดูห่างๆได้ยิน

อลิเซีย....

เสียงเรียกแผ่วเบานุ่มนวลแปลกหู เรียกให้สติของสตรีผู้โศกเศร้า หันกลับมามองเพื่อหาต้นเสียง แล้วท่านก็พบกับร่างสูงสง่ามีอำนาจของชายผิวสีเข้มดวงหน้าคมคาย ผมสีดำยายราวคืนไร้จันทร์ถูกถักไว้เป็นเปีย ดวงตาสีดำสนิทซึ่งเต็มไปด้วยอำนาจ หากแต่ตอนนี้มีรอยอ่อนโยน อย่างที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน

ดึกอย่างนี้แล้วยังไม่นอนอีกหรอ ท่านกล่าวเปิดสนทนา

หม่อมฉัน...หม่อมฉันยังไม่ง่วงเพค่ะ นางตอบเสียงแผ่วเบา

แล้วนี้ทำไมถึงร้องไห้

หม่อนฉัน...

มันเป็นคำถามที่เล่นเอาให้เจ้าหญิงแห่งบารามอสตั้งตัวไม่ติด ในความคิดเพียรแต่จะเสาะหาคำตอบ

คิดถึงบ้านรึ หรือ..... คิดถึงคนรัก ท่านลองเสี่ยงถาม หากคำตอบคือหน้างามๆของสตรีตรงหน้าดูตกใจ แล้วมีแววหวาดกลัวนิดๆ

ข้ารู้ว่าเจ้าจากบ้านมาเป็นแรมปีคงทำให้เจ้าเหงา แล้วเพราะข้าที่พรากเจ้ามาจากคนที่รักเจ้า ท่านกล่าว ถึงแม้สตรีตรงหน้าจะยังคงไม่พูดอะไร หากแต่สีหน้าของนางก็บ่งบอกถึงความแปลกใจ

ท่านแบมือข้างหนึ่งก่อนจะกำ แล้วเมื่อแบมืออักครั่งก็ปรากฏ....... แหวน แหวนวงเล็กทำจากทองคำแท้ ประดับด้วยเพชรนิลจินดามากมายหลากสีสัน แต่ที่เด่นที่สุดคืออัญมณีสี่แดงที่ส่องประกายเจิดจ้า

แต่ข้าก็หวังว่าที่นี้จะสามารถเป็นบ้านหลังที่สองของเจ้า และ...... ยอมให้ข้าเป็นคนที่รักเจ้า พอกล่าวเสร็จ ท่านก็ดึงร่างของสตรีตรงหน้าเข้ามาใกล้ ก่อนจะประทับรอยสัมผัสรักลงบนริมฟี่ปากสี่อิ่มสุก โดยที่ร่างบางหาได้ขัดขื่นไม่

'Cause I always saw in you my light, my strength
And I want to thank you now
For all the ways you were right there for me
You were right there for me
For always

พลันความสงจำอันแสนหวานของจ้าวปีศาจเอวิเดศ ก็เลื่อนไปอีกเหตุการณ์หนึ่ง เหตุการณ์ที่ยังคงฝั่งลึกและไม่มีวันเลือนหายไปจากความหัวใจ

วันนี้เป็นวันครบเดือนของพระธิดาองค์แรกของท่าน เฟลิโอน่า หากแต่พวกเอเดนจอมหาเรื่องก็ได้เลือกโอกาสตอนที่พวกเขาไม่ตั้งตัว บุกโจมตี

ในตอนนี้ท่านกำลังประมือกับเจ้าสามหมาโอหังแห่งเอเดน ซึ้งก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไรสำหรับท่านเลย ทุกคนกำลังสู้อย่างดุเดือด แล้วจู่เสียงร้องอย่างเจ็บปวดอันคุ้นเคยก็ดังขึ้น เรียกให้จ้าวปีศาจแห่งเดมอสหันไปมอง

ภาพตรงหน้าคือร่างบางของสตรีผู้เป็นที่รัก กำลังนอนจมกองเลือดอยู่กับพื้น

อลิเซีย ท่านตะโกนเสียงดังลั่น เรียกให้ทุกคนต้องหยุดการต่อสู้

ท่านรึบวิ่งไปที่ร่างบางขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน ก่อนจะเริ่มร่ายเวทมนต์เพื่อสมานแผล หากแต่บาดแผลก็ฉกรรจ์เกินกว่าจะเยียวยา

เอวิเดศ เสียงหวานแผ่วเบาดังขึ้น พร้อมทั้งในตาสีน้ำตาล ที่เคยสดใสกลับกลายเป็นหม่นหมอง

เจ้าต้องไม่เป็นไรนะ ท่านเอ่ยทั้งๆน้ำตา

สัญญากับฉันนะ สัญญากับฉันว่าจะ.... เมตตา นางกล่าวพร้อมทั้งหายใจเฮือกสุดท้าย แล้วจากไปตลอดการ

อลิเซีย! 

ผ่านมายี่สิบปี แต่ท่านก็ไม่เคยลืมวันนั่น วันที่เธอจากไป มันทำให้ท่านตระหนักว่านางมาอย่างไม่ได้นัดหมาย และก็จากไปอย่างเร็วแค่ไหน เป็นครั่งแรกที่ท่านรู้สึกหดหู่ เศร้าสร้อยที่สุดในชีวิต

ถ้าอลิเซียอยู่คงไม่เชื่อว่าเฟรินโตจนป่านนี้ ราชายักษ์ ว่า

อย่าว่าแต่ท่านพี่อลิเซียเลย ข้าเองก็ไม่อยากเชื่อว่าหลานของเราจะแต่งงานได้ ราชินีจันทราว่าขำๆ

แต่ข้าว่านางรู้ เพราะนางอยู่บนนั่น ท่านจ้าวเอ่ยพลางมองขึ้นไปบนฟ้า

สวรรค์ ราชายักษืเอ่ย

ที่ๆ ปีศาจอย่างเราไม่มีวันได้ไปเหยียบ ลูน่าว่า

มันก็ไม่แน่ ท่านจ้าวข้านก่อนที่ทั้งสามจะหัวเราะ

In my dreams I'll always see you soar above the sky
In my heart there will always be a place for you
For all my life I'll keep a part of you with me
And everywhere I am, there you'll be
(And everywhere I am, there you'll be)

พวกเขาได้เดินทางมาถึงคาโนวาลในเวลาไม่นานนัก สถานที่จัดงานซึ่งก็คือพระราชวังคาโนวาลถูกตกแต่งอย่างสวยงาม ผู้คนมากมายพากันมาร่วมแสดงความยินดี

แล้วเมื่อแขกผู้สูงศักดิ์จากเดมอส เดินมาถึงตัวโบสถ์ก็ต้องตะลึงกับภาพที่เห็น

เจ้าหญิงสองแผ่นดิน เฟลิโอน่า เกรเดเวล กำลังอยู่ในชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์ยาวจรดพื้น ผมสีน้ำตาลสวยถูกประดับประดาด้วยดอกไม้หลากชนิด ดวงหน้างามอ่อนหวานเต็มไปด้วยความสุข ในขณะที่กำลังยืนข้างๆเจ้าชายรูปงาม คาโล วาเนลบี

ทุกคนต่างพากันตกตะลึงกับความงามของหล่อน พร้อมกับรู้สึกขำนิดๆ ว่านางยอมสวมชุดแบบนี้ด้วยหรอ ทั้งที่สมัยก่อนหัวเด็ดตีนขาดก็ไม่มีวันยอมนุ่งกระไปรง

หากแต่ท่านเจ้าเอวิเดศ คิดไปเองหรือเปล่าก็ไม่ทราบ ว่าลูกสาวของท่านช่างเหมือนแม่แค่ไหน จนเหมือนว่านางมายืนอยู่แทนที่

อลิเซีย

ไม่ว่าเจ้าจะจากไปนานเพียงได

ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน

ต่อให้เจ้าไม่รักข้าเท่าเขา

แต่ข้าก็จะรักเจ้าตลลอดไป...

There you'll be....

2006/Mar/21

ขอต้อนรับทุกท่านที่หลงเข้ามาในบลอคของเรา......... ถ้าคิดจะหนี ยาก! (หุหุ)

บลอคนี้ก็เหมือนบลอคทั่วไป คือเอาไว้ระบายความบ้าที่เก็บกดมานาน และก็อะไรอีกหลายๆอย่าง

สำหรับบลอคนี้ ข้าพเจ้าขอเอาฟิกทีเขียนขึ้นเองมาลง เพราะไม่รู้จะไปลงไหน (เจริญจริงๆ)

ยังไงๆ ก็ทนอ่านไปนะจ๊ะทุกคน!


edit @ 2006/03/21 22:45:24